زن

در او زنیست که گم شده میان کوه های دمشق؛ کشیده شده بین دو کوه. نه برقه اش مانده. نه مژه مصنوعیش.

چیزی که بشود اسمش را گذاشت ماهیتِ زن.

احتمالا برای زن بودن، بیش تر از همه به این گم کرده خود نیاز داریم.